The Churning

@Pachmarhi,MP

Let world go by,

I don't want to run with it.

Just want to remember the times

When I had the world to myself,

Nothing else required,

Very little and simple desires.

I was happy every moment every day,

I  screamed, I shouted never I doubted.

The days were privileged then,

Never needed to hide one’s ignorance,

A chance to be amazed at every other thing .

I wanted to achieve and prove,

I was true to myself, was cared and loved.

Now I find myself crooked and crippled,

My mind is filled with memories of hatred,

jealousy and envy for every other.

I see the problems of life,

Some I inherited, major I created.

I find I am ruining myself,

I find myself left behind.

I don't know what I am really looking at,

If this is the world, I was so excited at,

Where I was my actual self,

Where everything seemed so true and perfect.

There’s a child inside every one of us,

A curious mind, imagining everything with no shortcuts

It never dwelled in past,

It never worried about the future.

The child believed in and remained faithful to others.

It is the time to unleash the child within,

Time to rekindle the divinity in waiting,

Facing the fears,

Welcoming the change,

Being true and respecting the self inside,

rather than being an outcome of circumstances outside.©

                                                              

The Mist.

She comes so silently, seldom one notices,

But ends up lighting the evening as if an enchantress,

She never lets me have my way,

For spellbound charm is what one sees all the way.

Whatever one may say,

She makes things seem more beautiful, than they really are.

Let me know if you are, what my heart longs for,

I wonder if you are, the one I am in search of.

Wait wait oh dear for let me ask the question

But, like every time you are gone,

Lost in the darkness of the night,

Just when I start to feel that we had the whole night

Now only you see me and I can't,

But let me tell you,

Through this scribbled lines I feel you

For our trysts are too intense to disappear

For they are real not fickle,

Like you !!!©

                                       

दिवा ,तू जळत राहा.

 त्याचं  प्रेम  तेवता  दिवा  होतं ,
ऊन,  पाऊस,  वारा,  सावलीत   जपलेला  ठेवा  होतं .

कदाचित   दिवा ,चमकून  झगमगाट  करायला  असमर्थ  होता ,
पण  दिवा  तेवत  राहतो  ,
ऊन  पाऊस  वारा  सावलीत   सारखाच  जळत  राहतो,
ऊजेल त्याचा  कदाचित  तितकासा  होत  नाही ,
पण  दिवाच  होता  तो ,
त्याच्या  गुणाने  जळत  राहतो ,

अरे दिवा ,
तू  मुजोर  आहेस,
दिवा  तू  तर  तुझ्यापुरताच रे,
का  इतका तू  आपलपोट्या?
दिवा  तू  वाइईट  आहेस,
तू  अंधारातच  दिसतोस,
तुझी  मला  गरज  नाही,
तू  तर  नेहमी सारखाच दिसतोस,
कधी  तरी  जास्त  उजळ  हो,
तू  तर  तुझ्याच  खोली  पर्यंत
बाहेर  तर तू  नाशवंत.

तुझी लायकी नाही दिवा,
तुझा ऊजेल मला पाहिजे नाही ,
दिवा तुझा  ऊजेल मला दिसत नाही,
दिवा तुझ्या अश्या जळण्याचा काही उपयोग नाही.
तुझ्या असण्याने आणि नसण्याने  ,
ऊजेल तर सारखाच,
असशील तू उपयोगी अंधारात,
सारखा जळायला तुझी तर ऊब पण मला जाणवत नाही.

सूर्य चंद्र ताऱ्यांच्या प्रकाशात,
दिवा तू तर शहाणा आहे,
दिवा माझा ऐक,
तुझी खोली अन तुझा ऊजेल,
स्वतःपुरता तुझा  खेळ.
काय  ठेवतो  म्हणतो  एकजात,
कधी   खोली  उजळून  दाखवलीस  तू,
मला  कधी ऊब  दिलीस  तू.

दिवा तू जळत राहा,
कधी जर अंधारलं तर मी येईन,
झगमगाट जर गेला तर दिवा तू असशील ना,
काळ्या अंधारात तुझ्या खोलीत तुझा तेवढा प्रकाश असेल ना,
मी येईन, मी थांबेन,
अंधार ओसरेपर्यंत मी वाट पाहीन,
कदाचित तुझ्या जळण्याचा मला तेव्हा भास होईल,
तू  माझ्यासाठी  जळत  होता  नेहमीच,
पण मला तुझा प्रकाश तेवढा का जाणवला नाही,

तुझा  सौम्य  ऊजेल,
तुझी  तेवढीशी  खोली,
तुझी  ती  सारखी  तेवत  असणारी  वात,
दिवा जळत राहा, अंधार होईल कधी
काही काळा पुरता,
दिसशील तेव्हा  तू, कि तू जळतोय नेहमीच,
एकसारखा .
म्हणेल  तुला  मी  'दीपक'  कधीतरी
सारखा  ऊजेल  असणारा,
ऊन  पाऊस  सावलीत सोबत  करणारा,
वाट  दाखवणारा ,जळून  उजाळणारा.

दिवा शांत होता, स्वतःशीच पुटपुटत होता,
माझा ऊजेल माझ्यापुरताच,
माझा जाळ माझ्यापुरताच,
मी  माझ्यापुरताच।©

In the lap of Nature

Birds singing, leaves dancing,

The evening dusk slowly,

Putting on its cloak.

The orange sky, the green meadows,

And the fragrant flowery rows,

Waving with gentle strokes.

The cricket's calls to mate,

The moonlight's teasing glow. 

The distant bells ring in the temple,

espousing the depth of this moment and its flow.

                                                                                 

I feel like immersing myself,

Like a boat at the deep sea.

Gliding through the starry sky with the flow.

Freedom is here for me,

Wanting nothing but just to be,

In this, I find the moment of rest,

In this, I discover the moment of flow.

Experiencing the moments,  

Of Spring in mind and the creative juices.  

Getting this gypsy to sing praises,

Expressing gratitude to the artist divine.©